Strona główna » Wspolpraca Szkol » Kraków - Kazimierz

Kraków - Kazimierz

Kazimierz to część Krakowa wchodząca w skład Dzielnicy I Stare Miasto. Od swojego powstania w XIV wieku do końca XVIII wieku Kazimierz był samodzielnym miastem, położonym na południe od Krakowa i oddzielonym od niego nieistniejącą dziś odnogą Wisły. Stare koryto Wisły zostało zasypane a na jego miejscu utworzono ulicę „Planty”. 

W czwartek wieczorem po przybyciu do Krakowa zaczęliśmy zwiedzanie Krakowa od Kazimierza.

27 lutego 1335 roku Kazimierz III Wielki wydał przywilej lokacyjny dla Kazimierza na prawie magdeburskim. Miasto odtąd nosiło imię króla. Zaledwie kilka lat później, w 1340 r. w granice miasta włączono część dawnej wsi Bawół (w rejonie obecnej ulicy Szerokiej). Celem powstania Kazimierza miała być ochrona od południa stolicy państwa – Krakowa. 

Istotnym wydarzeniem w dziejach Kazimierza stało się zlokalizowanie na terenach dawnej wsi Bawół w roku 1495 tzw. miasta żydowskiego decyzją Jana Olbrachta, który polecił przesiedlić tam Żydów mieszkających dotychczas w Krakowie.

  Okres potopu szwedzkiego doprowadził wraz z późniejszą okupacją w czasach  wojny północnej do zrujnowania Kazimierza. Po opuszczeniu miasta przez Szwedów Kazimierz zaczął się szybko rozwijać. W tamtym okresie powstały barokowe zespoły kościoła Paulinów na Skałce, Trynitarzy oraz kościoła Misjonarzy na Stradomiu.

  W czasie trwania Sejmu Czteroletniego podjęto decyzję o przyłączeniu Kazimierza do miasta Krakowa. Kazimierz stał się jego nową dzielnicą.

Podczas II wojny światowej niemieccy okupanci wysiedlili większość mieszkańców Kazimierza. W dzielnicy Podgórze utworzyli getto, dokąd przenieśli społeczność żydowską. Po likwidacji getta krakowska społeczność żydowska została unicestwiona. Tylko nieliczni przeżyli holokaust.

Z biegiem wieków i stałym rozwojem zarówno Kazimierza jak i Krakowa dotychczas utrzymywana odrębność miast stała się anachronizmem. W czasie trwania Sejmu Czteroletniego w wyniku prac Komisji Dobrego Porządku podjęto więc decyzję o włączeniu Kazimierza w struktury miejskie Krakowa jako jego nowej dzielnicy.

Podczas zwiedzania zobaczyliśmy wiele wspaniałych budynków m.in. kościoły, żydowskie synagogi, pomniki i rynek.
Wśród zabytków wyróżniają się kościoły Bożego Ciała i św. Katarzyny, kościół Paulinów na Skałce – sanktuarium św. Stanisława, będącego patronem Polski i Panteon Narodowy, jak również ratusz na Placu Wolnica i cały zespół zabytków architektury przemysłowej na ulicy Świętego Wawrzyńca, zwany kwartałem Świętego Wawrzyńca.

Zmęczeni długim zwiedzaniem w godzinach wieczornych zatrzymaliśmy się na słynne krakowskie zapiekanki.

Po skosztowaniu pysznych zapiekanek wyruszyliśmy w dalszą podróż integrującą nas z grupą niemiecką podziwiać Kazimierz. Przez wiele lat dzielnica Kazimierz kojarzyła się z ruderami, opuszczonymi domami, itp. Jednak po upadku komunizmu zaczęła ona powracać do życia. Znacznie przyczyniły się do tego m.in. Festiwal Kultury Żydowskiej, film Stevena Spielberga Lista Schindlera, a także swego rodzaju moda na sztukę i kulturę żydowską.

Dziś Kazimierz jest sercem nocnego życia Krakowa. To tutaj znajduje się najwięcej pubów, restauracji i kawiarni, gdzie turyści, a także mieszkańcy przesiadują od rana do późnych godzin nocnych.

Ważnym elementem Krakowa jest również Pomnik na Placu Bohaterów Getta w Krakowie.
Plac Bohaterów Getta to jedno z ciekawszych miejsc krakowskiego Podgórza. Powstał około 1838 roku i z początku zwany był Małym Rynkiem, bowiem pełnił rolę drugiego targu. W czasie II wojny światowej był centrum żydowskiego getta. To tutaj odbywały się apele i selekcje ludności. Tutaj też, rozstrzygały się kwestie życia i śmierci tysięcy ludzi.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dziękujemy za uwagę

Wykonali:

  • Mariusz Sadkowski
  • Maciej Maczek
  • Damian Olszański